Hayatımdan Dakikalar

19:22 / Gönderen monster9292 /

"Kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma"işte bu sözün aksini ispatlayacak türden bir olay geçti başımdan.Geçen günlerde sınavıma hazırlanacaktım.Hatta annemi,babamı dışarıya yolladım;maksat sessiz ortam oluşturup dersime daha iyi çalışmaktı.Daha önceden kendime dört sayfalık bir özet çıkarmıştım çalışmak için.İlk iki sayfasını çalıştıktan sonra yan komşumuzdan müzik sesi gelmeye başladı.Hiç sevmediğim bir müzik türü neyse öyle bir sesi varki sanırsın kulağıma işkence yapılıyor.Bende ders çalışmak için müziğin duyulmadığı bir odaya geçtim.Tekrar ders çalışmaya başladım henüz bir sayfa daha çalışmışken bu sefer aşağıki katlardan birinde televizyon sesi gelmeye başladı.Ses o kadar yüksek açılmıştı ki sanki cümle aleme "bizim televizyonumuz var"diye bağırıyordu.Kimse bu bağırışları duymuyor olacak ki sesi ısrarla biraz daha açıyorlardı.Sinirlerim çok bozuldu.İlk ders çalıştığım odaya geri döndüm.Yan komşudan gelen müzik sesi artık gelmiyordu;ama ben de sinirden ders çalışmaya devam edemedim ve açtım televizyonu.Kanal kanal geziniyordum.Yandaki komşular duymayacak kadar da sesi kısıktı.Aradan birkaç dakika geçti.Duvara iki kere vurdular.Şaştım kaldım.Kapattım televizyonu.Yine sessiz bir ortam oldu.Başladım ders çalışmaya.Başladım başlamasına ama devamı gelmedi.Bu sefer ne oldu diye soracaksanız.Söleyeyim.Alt kalttaki komşumuz,bağırarak şarkı söylüyordu.Neyse ki kısa kesti.Saatte epey geç olmuştu.Biraz daha bakındıktan sonra babamlarda gelmişlerdi.Yarın ki sınavdan iyi alamayacağımı düşündüm.Sınavı olduk iyi geçti.Demek ki kader bana kötü bir oyun oynamış.MUTLU SON.